Mnich (Tatry): szlak czy drogi wspinaczkowe, czyli co warto wiedzieć o wejściu na Mnicha

Mnich (Tatry): szlak czy drogi wspinaczkowe, czyli co warto wiedzieć o wejściu na Mnicha

Spis Treści

    Mnich (Tatry) to bez wątpienia jeden z najbardziej charakterystycznych szczytów w całych Tatrach. Każdy, kto choć raz był nad Morskim Okiem, kojarzy migoczącą powyżej stawu sylwetkę siedzącego mnicha. Choć dawniej był uważany za szczyt niedostępny, a później za jeden z najtrudniej dostępnych w całych Tatrach, dziś należy do jednego z najpopularniejszych celów wspinaczkowych wśród doświadczonych wspinaczy.

    - CZYTAJ TAKŻE -

    mnich tatry 2

    Gdzie znajduje się góra Mnich?

    Mnich to szczyt o wysokości 2068 metrów, znajdujący się w Dolinie Rybiego Potoku, powyżej południowo-zachodniego brzegu Morskiego Oka, znad którego wyrasta jego 675 metrowa sylwetka. Jest, tuż obok Mięguszowieckich Szczytów, drugim najbardziej charakterystycznym elementem otoczenia tego jeziora. Jego słynna północno-wschodnia ściana turni opada prawie pionowo 260 m – to tędy prowadzą jedne z najtrudniejszych dróg wspinaczkowych w Tatrach. Łatwiejsza droga przez płytę wiedzie od zachodu, od strony Doliny za Mnichem. Choć nie jest to szczyt wybitny – Mnich (Tatry) jest o 400 metrów niższy od od pobliskiego masywu Mięguszowieckiego i Cubryny – za sprawą swojego wyjątkowego kształtu wyróżnia się z otoczenia, stanowiąc cel wypraw wielu wspinaczy.

    Masyw Mnicha Tatry

    Masyw Mnicha znajduje się w górnych piętrach Doliny Rybiego Potoku, pomiędzy Doliną za Mnichem od strony północno-wschodniej a Mnichowym Żlebem, który oddziela go na południowym wschodzie od masywu Cubryny i Mięguszowieckich Szczytów. Mnich w Tatrach składa się z trzech głównych wzniesień zwanych Mnichem, Mniszkiem (ok. 2045 m n.p.m.) oraz Ministrantem. To w ścianach Ministranta znajduje się największy okap – wierzchołek jest jednak widoczny jedynie od strony północno-wschodniej. Z kolei z Mnichową Kopą Mnich połączony jest ledwo widocznym i trawiasto-piarżystym grzbietem. Droga na Mnicha (Tatry) jest łagodniejsza od strony zachodniej – tam prowadzi przez skalno-trawiasty taras, zwany Mnichowymi Plecami. Sama turnia ma dwa położone blisko siebie wierzchołki, z których główny (będący tym nieco wyższym) jest wierzchołek północno-wschodni utworzony z wielkiego, pochyłego, skalnego bloku. Z bocznego wierzchołka Mnicha Tatry opada z kolei na południowy zachód skalisty uskok o wysokości kilkunastu metrów.

    Nie należy zapominać, że w pobliżu Morskiego Oka znajdują się jeszcze trzy inne szczyty o podobnej nazwie: Zadni Mnich, Żabi Mnich oraz Roztocki Mnich.

    mnich tatry 3

    Mnich w Tatrach: nazwa i znaczenie w polskiej kulturze

    Nazwa Mnicha ma ścisły związek z budową góry, która kształtem przypomina postać siedzącego mnicha w kapturze. Do tego miejsca nawiązują także liczne ludowe podania o mnichu wędrującym po Tatrach, który zginął od uderzenia piorunem i po śmierci przybrał kształt skały, która do dziś stoi nad brzegiem Morskiego Oka.

    Sama nazwa „Mnich Tatry” po raz pierwszy została zapisana już w 1721 roku przez Gabriela Rzączyńskiego. W XIX wieku sam szczyt był opisywany przez poetów – Seweryna Goszczyńskiego oraz Bogusza Stęczyńskiego.

    Zarys Mnicha jest symbolem, który nierzadko umieszcza się na odznakach przewodników tatrzańskich. Nic też dziwnego – sylwetka szczytu jest w końcu niezwykle charakterystycznym elementem całej panoramy Tatr Wysokich, który z łatwością może rozpoznać każdy amator górskich wędrówek.

    - CZYTAJ TAKŻE -

    Szczyt Mnicha: historia zdobycia

    Po raz pierwszy na szczyt Mnicha wszedł Jan Gwalbert Pawlikowski wraz z przewodnikiem Maciejem Sieczką w roku 1879 lub 1880, który uznawany jest niekiedy za dzień narodzin polskiego taternictwa. Pierwsze wejście na Mnicha w Tatrach zimą miało z kolei miejsce 6 marca 1910 i dokonali go Henryk Bednarski, Jerzy Cybulski, Walery Goetel, Józef Lesiecki, Leon Loria oraz Stanisław Zdyb.

    Za najtrudniejszą drogę na Mnicha (Tatry) uważa się biegnącą ścianą północno-wschodnią, zwaną także wschodnią, która jest najlepiej widoczna od strony Morskiego Oka. Po raz pierwszy (z obejściem niektórych trudnych miejsc) została pokonana w 1942 roku przez Czesława Łapińskiego oraz Kazimierza Paszuchę przy użyciu techniki sztucznych ułatwień. W całości droga została pokonana ostatecznie przy użyciu nitowania (tj. wiercenia w ścianie skały dodatkowych otworów i osadzania w nich metalowych nitów) w 1955 roku przez Jana Długosza i Andrzeja Pietscha. Pierwsze przejście klasyczne miało miejsce dopiero w 1991 roku i dokonali go Piotr Dawidowicz oraz Michał Wayda.

    Mnich tatry 4

    Wspinaczka na Mnicha

    Na szczyt Mnicha nie prowadzi żaden oznakowany szlak turystyczny – wejście dostępne jest jedynie dla taterników w rejonach przeznaczonych do wspinaczki. Poprowadzonych zostało tu jednak wiele dróg wspinaczkowych o dużej rozpiętości w skali trudności. Można na nie wejść samemu, ale należy pamiętać, że nie jest to wędrówka szlakiem PTTK, ale wspinaczka tatrzańska i niezbędne będą tu określone umiejętności i sprzęt wspinaczkowy. Najprostsze drogi, jak „klasyczna” czy „przez płytę”, wykorzystywane są dziś przede wszystkim przez początkowych wspinaczy, którzy nie decydują się jeszcze na wejście „wariantem R”. Bez wątpienia jednak każde odpowiedzialne wejście na Mnicha to opcja dla osób mających doświadczenie, sprzęt i stosujących się do ogólnie przyjętych zasad uprawiania taternictwa w polskiej części Tatr. Po tych najłatwiejszych trasach wprawdzie teoretycznie da się wspiąć bez uprzęży wspinaczkowej, kasku i liny, ale jest to niebezpieczne, a po wejściu na szczyt najprawdopodobniej utknęlibyśmy bez możliwości powrotu. Jeśli nie jesteśmy doświadczonymi taternikami, przy ataku na Mnicha najlepiej skorzystać z pomocy uprawnionych przewodników tatrzańskich, którzy za opłatą wprowadzają turystów na sam szczyt. Warunki które trzeba spełnić, by wziąć udział w zorganizowanej wyprawie to z reguły odpowiednie przygotowanie fizyczne (wystarczy być ogólnie w dobrej formie), właściwa odzież, obuwie trekkingowe lub buty wspinaczkowe i plecak turystyczny.

    mnich tatry 5

    Drogi wspinaczkowe na Mnicha

    Chcąc dostać się w pobliże Mnicha, należy wyruszyć ze schroniska w Morskim Oku żółtym szlakiem w stronę Szpiglasowego Wierchu, a przy rozejściu na Wrota Chałubińskiego podążyć czerwonym szlakiem. Po chwili wędrówki konieczne jest odbicie na dobrze wydeptaną ścieżkę, która prowadzi w stronę Mnicha. Czas przejścia szacowany jest na około 1-1:15 godziny.

    Do najłatwiejszych dróg wspinaczkowych na szczyt Mnicha zalicza się:
    • „Przez Płytę”, pokonującą zachodnią ścianę Mnicha. Do największych trudności można tutaj zaliczyć trawers po płycie;
    • „Drogę Robakiewicza”, biegnącą na zachodniej ścianie Mnicha. To trasa krótka, 3-wyciągowa, którą poleca się szczególnie początkowym wspinaczom jako nieco trudniejszy wariant wejścia na Mnicha.



    Powiązane produkty

    © Copyright 2019 by e-Horyzont. All Rights Reserved.